تاریخچه خودرو

شروع اتومبیل‌سازی: شرکت‌های پیشین (1920-1886)

تاریخچه خودرو

در دنیا اختراعات اندکی به اندازه اختراع اتومبیل تأثیرگذار بوده­اند. پیشگامان تولید خودرو در اواخر قرن نوزدهم گوتلیب دایملر (1900-1834) و کارل بنز (1929-1844) بودند.

آنها شرکت های خود را راه اندازی کردند. در سال 1926 شرکت دایملر با عنوان دایملر-موتورن-گیزلشافت (DMG) و شرکت بنز تحت عنوان راینیش-گازموتورن­فابریک، با یکدیگر ادغام شدند.

گوتلیب دایملر
گوتلیب دایملر

گوتلیب دایملر و کارل بنز که هرگز یکدیگر را ندیده بودند و در شرکت­های متفاوتی کار می­کردند، در سال 1886 به طور همزمان اولین خودروهای جهان را در مانهایم (بنز) و اشتوتگارت (دایملر)، اختراع کردند. با این حال بین اختراع خودرو و بهره برداری اقتصادی از آن ، چندین سال فاصله افتاد.

گوتلیب دایملر و ویلهلم مایباخ، که از زمانی که در بخش مهندسی شرکت برادران راتلینگن کار می­کردند، یکدیگر را می­شناختند، اولین قدم را برای تولید اتومبیل، با استفاده از یک موتور بنزینی یا پارافین/نفتی که بر روی یک وسیله دو چرخه سوار شده بود، برداشتند. موتور – که به مراتب کوچکتر، سبک تر و قدرتمند تر از تمام موتورهایی بود که پیش از آن ساخته شده بودند – به دلیل شکل خاص آن، “ساعت پدربزرگ” نامگذاری شد.

این وسیله نقلیه دوچرخه، که “ماشین سواری” نامیده می شد، در ماه نوامبر 1885 یک آزمایش موفق را به اتمام رسانید.

بنز نیز اهمیت موتور سبک وزن را درک کرده و هدف خود را طراحی یک وسیه که “سبک وزن  و نیرومند” باشد، قرار داد.

از آنجا که بنز نمی­توانست در این زمینه عقب نشینی کند و از طرف دیگر تا آن زمان هیچ راه حلی برای راندن یک وسیله چهار چرخه وجود نداشت، وی تمرکز خود را بر روی ساختن یک خوردوی سه چرخه معطوف کرد. خودروی  “Velocipede” که وی در سال 1886 اختراع کرد، اولین خودروی جهان محسوب می­گردد؛ گرچه که تنها سه چرخ دارد.

در همان سال و تنها 100 کیلومتر آنطرف­تر، دایملر اتومبیل خود را عرضه کرد و این اولین خودروی چهار چرخ جهان می­باشد. اساسا این خودرو، مدلی است که در آن یک نسخه اصلاح شده و قوی تر از “ساعت پدربزرگ” نصب شده است. در سال 1886 دایملر با شناخت سایر زمینه های کاربردی برای موتورهای خود، به موتور زدن بر روی قایق­ها، وسایل نقلیه راه آهن و هواپیما می­اندیشید.

بنز
بنز

در اوایل، هم گوتلیب دایملر و هم کارل بنز تلاش داشتند اختراعات خود را در سطح بین المللی بفروشند.

کارل بنز تنها نماینده­ای در فرانسه داشت تا اختراع او را معرفی کند، اما گوتلیب دایملر بر خلاف وی توانست چندین ارتباط خارجی را برقرار سازد.

او موفق به کسب مجوز کار به ویژه در فرانسه و بریتانیا شد.

ویلهلم مایباخ در نمایشگاه جهانی 1876 در فیلادلفیا با ویلیام استینوی آشنا شده و در اوایل دهه 1880 وی را به گوتلیب دایملر معرفی کرد. استینوی پس از ملاقات با دایملر در کانستات، نمایندگی منحصر به فرد ارائه کل محصولات دایملر در ایالات متحده آمریکا و کانادا را بدست آورد.

کارل بنز تا پایان قرن نوزدهم ارتباطات نزدیکتری را با خارج برقرار نکرد. او علاوه بر بریتانیا، موفقیت های شگفت انگیزی در ایالات متحده آمریکا و آفریقای جنوبی بدست آورد.

هر دوی پیشگامان این عرصه، جدای از تلاش هایشان برای کسب جایگاه در بازارهای خارجی، با پیشرفت­های ادامه­دار تکنولوژیک خود پیش رفتند. به عنوان مثال، ویلهلم مایباخ، که به عنوان مهندس در DMG کار می کرد، کاربراتور اسپری نازل را تولید کرد که نقطه عطفی در داستان موفقیت اتومبیل­ها محسوب می­گردد.

این نوآوری نشان دهنده یک پیشرفت بزرگ در طراحی موتور بوده و قاعده پشت آن هنوز هم مورد استفاده قرار می­گیرد. اولین مسافرت­های طولانی مدت در فرانسه و بریتانیا برتری موتور بنزین را نشان ­می­داد. عملکرد برجسته موتورهای دایملر منجر به پیشرفت فنی خودرو گشت.

کارل بنز در سال 1893 با اختراع فرمان دو محوری که مشکل هدایت وسایل نقلیه چهار چرخ را حل کرد، موفق به دستیابی به یک پیشرفت تکنیکی عظیم شد.

دایملر
دایملر

“بنز ولو” که در سال 1894 به بازار عرضه شد، تبدیل به یک موفقیت بزرگ تجاری شد. پس از آن یک اتوبوس و کامیون موتوری نیز به روی کار آمدند.

از همان ابتدا، مسابقات وسائط نقلیه موتوری مهمترین راه برای معرفی و شناسایی نوآوری­ها به عموم بوده، و عمدتا برای نشان دادن قابلیتهای عملکرد خودروها صورت می­گرفت.

دایملر-موتورن- گیزلشافت با ساخت یک ماشین مسابقه ای که توسط امیل جلینک سفارش داده شده و به نام دختر جلینک، مرسدس نامیده می شد، پایه های اساسی را برای موفقیت های بعدی ایجاد کرد. در اواخر ماه مارس سال 1901، مدل جدید یعنی مرسدس 35 اسب بخاری، آزمون نهایی خود را با کسب موفقیت در طول هفته مسابقه نیک، پشت سر گذاشت.

دستاورد ورزشی نیز از لحاظ مالی برای DMG هزینه در بر داشت.

در دوره بعد از آن، ورژن های روزانه ماشین های مسابقه ای و وسایل نقلیه با کارایی بالا، اساس تجارت برپا می­کردند.

این شرکت نام تجاری “مرسدس” را در سال 1902 برای خود ثبت نمود. برای برآوردن تقاضای رو به رشدی که موفقیت­های مسابقات اتومبیل­ رانی را به همراه داشت و برای اطمینان از گسترش مورد نیاز تولید، DMG تصمیم گرفت کارخانه خود را گسترش داده و در دسامبر سال 1903، تولیدات خود را از کانستات به Untertürkheim  منتقل کرد.

ماشین سواری
ماشین سواری

از همان ابتدا، هر دو بنیانگذار شرکت متعهد به ارائه بالاترین استانداردهای کیفیت (“بهترین لوازم”، “بهترین چیز یا هیچ چیز”) بودند؛ چیزی که تا به امروز مشخصه شرکت است. در دوره پیش از جنگ جهانی اول، با وجود افزایش رقابت، شرکت هایی که توسط پیشگامان این عرصه تاسیس شده بودند، به تولید کنندگان اتومبیل های سواری و وسایل نقلیه تجاری تبدیل شدند.

بنز
بنز

بعد از سال 1908، DMG و Benz & Cie. به طور فزاینده ای به تولید وسایل نقلیه تجاری پرداختند، هر چند نرخ رشد تولید خودروهای تجاری در مقایسه با خودروهای تولیدی پیش از جنگ، بسیار پایین بود. اما به عنوان یک نتیجه، بخش خودروی تجاری به دومین نقطه اتکاء مهم شرکت ها تبدیل شد.

از سال 1888 به بعد موتور احتراق داخلی در هوانوردی، ابتدا در بالون­ها و سپس در هواپیما، نیز مورد استفاده قرار گرفت،. اگر چه قبل از جنگ جهانی اول تولید موتورهای هواپیما فروش کمی داشت، اما به نظر می رسید بخش تجاری امیدوار کننده ای باشد. ستاره مرسدس که در سال 1909 به عنوان آرم شرکت معرفی شد، نیز همین موضوع را نشان می دهد. امروزه ستاره سه پر همچنان نمایانگر “تحرک بر روی زمین، آب و هوا” است.

بنز
بنز

با این حال، وقوع و روند جنگ جهانی اول ساختار سفارش­هایی که دو شرکت می­گرفتند، را تغییر داد. سفارشات خصوصی دولت – معمولا ارتش – که یکی از عواملی بود که باعث ایجاد تاسیسات سیندلفینگن (Sindelfingen) شدف جایگزین تولیدات گردید.

تولید در دو شرکت مذکور تقریبا به تمام نیازهای یک اقتصاد جنگی و نیروهای پیشرو در جلو متکی بود. در نتیجه، حوزه محصولات تولید شده به طور اساسی تغییر کرد و با محصولات صلح آمیز چندان ارتباطی نداشت. این دو شرکت در این دوره به بزرگترین تولید کننده های موتورهای وسائط نقلیه هوایی در آلمان تبدیل شدند.

وسایل نقلیه چهارچرخ
وسایل نقلیه چهارچرخ

جنگ جهانی اول برای کامیون موفقیتی بزرگ را به عنوان وسیله حمل و نقل، چه برای استفاده نظامی و چه در سایر کارها، بدست آورد. با وجود اهمیت مهم کامیون، سهم دو تولید کننده آلمانی وسایل نقلیه از بازار به تدریج کاهش یافت. دلیل این امر افزایش تعداد تولیدکنندگان در این بخش در طول جنگ بود.

منبع

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا